Bloesem − leren kijken naar alledaagse schoonheid
In het Japans noemen ze dit Sakura − letterlijk 'kersenbloesem'. Het staat symbool voor de lente, een nieuw begin en de korte bloeiperiode waarin de bloesem overal zichtbaar is.
Juist die korte, vluchtige bloeitijd raakt iets essentieels: hoe tijdelijk én mooi het leven is.
In Japan − en overal waarJapanse mensen wonen − wordt dit ieder jaar opnieuw gevierd.
Bloesem en in het nu kijken
De bloesem herinnert je aan het nu, aan de spontaniteit van het huidige moment, en het waarderen van de schoonheid die je precies op dit moment ziet.
Juist omdat het weer voorbijgaat.
Alles gebeurt in het nu, en alles gaat weer voorbij − en dat vergeten we te vaak.
We denken in het nu, we dwalen af in het nu, en denken over daarnet en later: in het nu.
De bloesem is er, precies zoals ze is.
Hierin ligt de uitnodiging om te zien wat er nú is, en je te verbinden met wat nú is − in plaats van er, opgegaan in denken, langsheen te glijden.
De bloesem doet niets, maar jij ziet het.
Die schoonheid is niet triest of melancholisch.
Het is fris, levendig en sprankelend aanwezig.
Je kijkt − wakker en met zachte aandachtigheid − zonder op te gaan in herinneringen over gisteren of vorig jaar, en zonder de zorg dat je iets misloopt omdat het straks weer weg is.
Korte bloei en picknicken
Recent bezocht ik de kersenbloesembomen in de stadstuin in Amstelveen.
En ook het Bloesempark, met honderden Japanse kersenbloesembomen.
Leuk feitje: de 400 bomen zijn geschonken door de Japanse Women's Club en staan symbool voor de vriendschap tussen Nederlands en Japan.
Elk voorjaar, gedurende die twee à drie weken, komen duizenden hier samen.
Ze picknicken onder de bomen, maken foto's, kinderen spelen tussen de bomen en vallende bloesemblaadjes, geliefden zoeken elkaar op.
Kijken zonder verwachting
Ik slenter er dan graag tussendoor.
Met mijn compact camera en een open, onbevangen blik.
Het is altijd even schakelen om rustig te blijven midden in de drukte, het geroezemoes, de overvloed van kleuren, vormen en takken vol bloesem.
Na een paar minuten merk ik dat ik begin te landen.
De eerste opwinding over wat ik allemaal zie zakt wat, en ik begin op te letten wat me raakt.
Ik zoek niet.
Ik heb geen plan, geen verhaal.
Gewoon slenteren, onbevangen kijken, en opmerken wat resoneert.
In Miksang noemen we dit de flits van waarneming: een directe ervaring die je voelt als een klein schokje.
Dat voel je, en ga je niet beredeneren of wegdenken.
Je laat het toe, en kijkt puur verder.
Juist dat kijken zonder verwachting geeft ruimte.
Dan is er altijd wel iets wat ineens, uit het niets, zomaar raakt.
Dieper kijken naar wat er al is
De lente is overal zichtbaar, en in Nederland staat op dit moment van alles in bloei.
En ik blijf net zo makkelijk even stilstaan bij gevallen magnoliablaadjes.
Ik schuifel wat rond op een paar vierkante meter en kijk zonder haast.
Wat eerst gewoon of onopvallend lijkt, ga je vanzelf écht zien als je iets langer kijkt.
Het is niet te laat
Dat is het nooit.
Er zijn zoveel soorten kersenbloesem en andere bloesems.
overal is wel iets te zien.
Heb jij de bloesem al bekeken?
En ook, heb jij al een groepje of een rij bloesembomen ontdekt? 🌸
------------------------
Zelf ervaren?
Nieuwsgierig hoe je dit onbevangen kijken zelf leert?
Wil je graag zelf ervaren hoe je puur verder kijkt?
- 3-daagse introductie Miksang 1 - Zien vanuit je hart >
- 2-jarige Miksang Opleiding >
- 3-delige online Introductie 'Zelf doen' >
