1997 − mijn kennismaking met de dharmakunstleringen: met een toevallig opgevangen gesprek over kunst in een Shambhala meditatiecentrum begon een nieuw hoofdstuk. Ik schreef me in voor een workshop dharmakunst en direct daarna nam ik deel aan een 10-daags Dharmakunst Festival in Frankrijk. In perfecte timing.
In de jaren die volgden maakte ik kennis met kalligrafie, Kyudo (het pad van de boog), Mudra Space Awareness (gewaarzijnsbeweging), Maitri Space Awareness (5 wijsheden, 5 energieën), Kado (het pad van de bloemen) en Bugaku (Japanse hofdans).
De essentie in deze contemplatieve benadering van kunst − gebaseerd op de leringen over dharmakunst van de meditatieleraar en kunstenaar Chögyam Trungpa − is het trainen om te
zijn in de open ruimte in jezelf, met
geen idee, en het toepassen van de tijdloze principes van hemel, aarde en mens in je unieke creatieve expressie. (Meer hierover:
Contemplative Arts >)
Deze nieuwe benadering van het creatief proces was in het begin ongemakkelijk en tegelijk enorm verfrissend. En in groot contrast met mijn gebruikelijke werkwijze als beeldend kunstenaar, en een waardevolle aanvulling op mijn westerse kunstonderricht. Hierdoor ervoer voor het eerst in lange tijd diepe zingeving en herontdekte ik mijn plezier.
